ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ

ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ
ΣΕΙΡΑ: ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ΙSBN εντύπου: 978-618-230-255-2
Τεχνικά χαρακτηριστικά:
456 σελ., 17x24 εκ.
τετράχρωμο
Τιμή καταλόγου: 30 ευρώ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ
«Ο,ΤΙ ΑΠΕΜΕΙΝΕ»
Το «σημειωματάριο» ενός οδοιπορικού στις «χαμηλές» κατοικίες του Μεσοπολέμου της Αθήνας και του Πειραιά
Η περίοδος του Μεσοπολέμου ήταν αναμφίβολα σημαδιακή για τη νεότερη ελληνική ιστορία, γεμάτη από δραματικά γεγονότα κοινωνικών και οικονομικών αναταραχών που, εκτός των άλλων, επηρέασαν και την εγχώρια Αρχιτεκτονική και Κτιριοδομία. Στην αρχή της, ένα μεγάλο μέρος της πλημμυρίδας προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής και εσωτερικών οικο­νομικών μεταναστών - εργατών κατέκλυσαν την Αθήνα και τον Πειραιά αναζητώντας την ένταξή τους στον υφιστάμενο κοινωνικό ιστό και στις παραγωγικές του δραστηριότητες, δημιουργώντας έτσι επιτακτικές ανάγκες στέγασης που απαιτούσαν άμεσες και ρεαλιστικές λύσεις. Τότε, εκτός από την κρατική παρέμβαση και βοήθεια, που ικανοποίησε μόνον μέρος αυτών των αναγκών, δραστηριοποιήθηκαν ενεργά και οι ίδιοι οι ανέστιοι πρόσφυγες και εργάτες - εσωτερικοί μετανάστες «αυτοστεγαζόμενοι» σε, ως επί το πλείστον, «χαμηλές» κατοικίες σε διάφορους συνοικισμούς των δύο μεγαλουπόλεων, διαμορφώνοντας ένα ιδιαίτερο, πολυσήμαντο και εν πολλοίς αξετίμητο μέχρι σήμερα κτιριακό απόθεμα, μια πηγή με μαρτυρίες ιστορίας και πολιτισμού.
Το παρόν πόνημα με τη μορφή συνοπτικού «αφηγηματικού σημειωματα­ρίου» με διαδοχικές Ενότητες είναι αποτέλεσμα ενός οδοιπορικού του συγγραφέα σε αυτούς τους κατά βάση προσφυγικούς και εργατικούς συνοικισμούς της πρωτεύουσας και του επινείου της, σε μια προσπάθεια δημιουργίας μιας πρωτογενούς βάσης δεδομένων γι’ αυτές τις αμελημένες και συχνά εγκαταλειμμένες και κλειστές σήμερα κατοικίες, και ιδιαίτερα για τις ποικιλόμορφες προσόψεις τους, που τις ταυτοποίησαν, αποσκοπώντας παράλληλα και στη συναγερμική ευαισθητοποίηση ενός ευρύτερου κοινού για τη διάσωση και την ανάδειξη του «ό,τι απέμεινε» από αυτές, με τη «δημοσιοποίηση» του πολύπλευρα πολύτιμου αποθέματος όσων επέζησαν μέχρι σήμερα. Για την κατανόηση δε του πολυσήμαντου περιεχομένου αυτών των προσόψεων και ειδικότερα της εικονοπλαστικής και ογκοπλαστικής τους διαμόρφωσης, ως εκφραστών μιας ταραχώδους και ρυθμολογικά μεταβατικής περιόδου, επιχειρήθηκε μια τυπολογική τους κατηγοριοποίηση σε συνδυασμό με μια κατασκευαστική τους ανάλυση, αναδείχνοντας και ταυτοποιώντας ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά και κατασκευαστικά χαρακτηριστικά τους ως αναγνωριστικά της μεσοπολεμικής περιόδου. Όπου δε αυτό ήταν εφικτό, μνημονεύτηκαν και τα ονόματα των, ως επί το πλείστον, «μη γνωστών» δημιουργών τους, ως ένας απαράβλεπτος φόρος τιμής σε αυτούς τους λησμονημένους πρωτοπόρους Συναδέλφους, εισηγητές παρ’ ημίν της μοντέρνας Αρχιτεκτονικής, που σε συνεργασία με αριστοτέχνες μαστόρους κατέλιπαν αξιομνημόνευτα δείγματα τέτοιων εκφραστικών και «καλλικέλαδων» προσόψεων, που αγωνιούν για την επιβίωσή τους. Γρηγορείτε!
ΣΕΙΡΑ: ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ΙSBN εντύπου: 978-618-230-261-3
Τεχνικά χαρακτηριστικά:
64 σελ.14x22 εκ.
Τιμή καταλόγου: 12 ευρώ
ΕΠΙΤΑΦΙΟΙ ΛΟΓΟΙ
Φόρος τιμής στους ανδρείους
Εισαγωγή - Μετάφραση - Σημειώσεις: Άγγελος Καπέλλος
Οι Αθηναίοι της κλασικής εποχής είχαν το έθιμο, μετά από κάθε πολεμική σύρραξη, να ενταφιάζουν τους νεκρούς πολεμιστές τους με δημόσια δαπάνη. Επιπλέον, επέλεγαν κάθε φορά τον καταλληλότερο ρήτορα που εκφωνούσε προς τιμήν τους έναν επιτάφιο λόγο. Ο διασημότερος είναι αυτός τον οποίο ο Θουκυδίδης αποδίδει στον Περικλή στο τέλος του πρώτου έτους του Πελοποννησιακού Πολέμου το 430 π.Χ.· δεν είναι όμως ο λόγος που εκφώνησε ο ίδιος ο Περικλής, αλλά δημιούργημα του ιστορικού. Οι δύο λόγοι που κατά πάσα πιθανότητα εκφωνήθηκαν πραγματικά προς τιμήν νεκρών Αθηναίων είναι ο λόγος του Δημοσθένη για τους νεκρούς μετά τη μάχη της Χαιρώνειας το 338 π.Χ., καθώς και εκείνος του Υπερείδη για τους νεκρούς μετά τον Λαμιακό πόλεμο το 322 π.Χ. Σημαντικά ιστορικά τεκμήρια, φωτίζουν και οι δύο την κρίσιμη περίοδο της αναμέτρησης των Αθηναίων με τους Μακεδόνες, που άλλαξε την πορεία της κλασικής ελληνικής αρχαιότητας.
ΣΕΙΡΑ: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ΙSBN εντύπου: 978-618-230-247-7
Τεχνικά χαρακτηριστικά:
288 σελ.17x24 εκ.,
Ασπρόμαυρες εικόνες, έγχρωμο ένθετο 48 σελίδες
Τιμή καταλόγου: 32 ευρώ
ΚΑΛΛΙΡΟΗ ΛΙΝΑΡΔΟΥ
ΒΙΒΛΙΟ ΜΕΜΒΡΙΝΟ ΧΡΟΥΣΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΧΟΝ
Γνωριμία με τα βυζαντινά εικονογραφημένα χειρόγραφα
Τι είναι ένα βυζαντινό εικονογραφημένο χειρόγραφο; Βιβλίο, έργο τέχνης, πολύτιμο αντικείμενο, υλικό τεκμήριο πίστης, εξουσίας, μνήμης και επιθυμίας;
Ο γοητευτικός κόσμος των βυζαντινών εικονογραφημένων βιβλίων παραμένει ελάχιστα γνωστός στο ευρύτερο κοινό και δυσπρόσιτος για τους νεότερους σπουδαστές του βυζαντινού πολιτισμού και της τέχνης ειδικότερα. Αφενός, το αφιλόξενο περιβάλλον που έχει εμπεδωθεί από την κατάχρηση της ειδικής ορολογίας και, αφετέρου, η πληθώρα και ο κατακερματισμός της εξειδικευμένης, κατεξοχήν ξενόγλωσσης βιβλιογραφίας δυσχεραίνουν την εξοικείωση του ελληνικού αναγνωστικού κοινού με αυτά. Στόχος της συγγραφέως είναι να τα καταστήσει ελκυστικότερα και κάπως πιο προσιτά, αναδεικνύοντας διαφορετικές ιστορικές και υλικές πτυχές τους με τρόπο εύληπτο και επικαιροποιημένο: σε συνεχή διάλογο με τις σύγχρονες εξελίξεις στις σπουδές του χειρόγραφου βιβλίου και του οπτικού πολιτισμού και, παράλληλα, σε δημιουργική συνομιλία με παλαιότερες μεθόδους και ερμηνευτικά σχήματα που διατηρούν μέχρι σήμερα το επιστημονικό τους σφρίγος.
Με οδηγό επιλεγμένα χειρόγραφα από τον 6ο έως τον 14ο αιώνα, και με ιδιαίτερη έμφαση στη μεσοβυζαντινή περίοδο, ο τόμος προτείνει μια ουσιαστική γνωριμία με το βυζαντινό εικονογραφημένο βιβλίο. Εδώ τα χειρόγραφα δεν αντιμετωπίζονται ως απλά αποθετήρια εικόνων, αλλά ως σύνθετα κοινωνικά και υλικά αντικείμενα· ως αυτάρκεις μικρόκοσμοι που αντανακλούν τη συλλογική προσπάθεια των δημιουργών τους, αλλά και τις επιθυμίες, τις ανάγκες και το γούστο των παραγγελιοδοτών και των τελικών χρηστών. Στις σελίδες των μέμβρινων βιβλίων που θα γνωρίσουμε, αναζητούμε τα ιστορικά υποκείμενα, επώνυμα και ανώνυμα: τον homo byzantinus με σάρκα και οστά.