Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2009

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣΤου Δρ. Δ.ΚΟΥΝΤΟΥΡΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΔΕΝΔΡΟΚΥΤΤΑΡΩΝ ΜΥΕΛΙΝΗ ΣΤΗΝ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ Ο ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΥΕΛΙΚΩΝ ΔΕΝΔΡΟΚΥΤΤΑΡΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΝΑ ΔΕΙΚΤΗ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣΜια ερευνητική ομάδα από την Βοστώνη της Μασαχουσέτης μελέτησε επισταμένα απευθείας και μέσω της κίνησης των κυττοκινών την αντίδραση των μυελικών δενδροκυττάρων.
Τα μυελικά δενδροκύτταρα παίζουν για την άμυνα του οργανισμού στην σκλήρυνση κατά πλάκας έναν ρόλο αντιγόνου.
Δηλαδή παρουσιάζονται αυξημένα στην έξαρση και μεμονωμένα στην ύφεση.
Οι ερευνητές στην Βοστώνη μελέτησαν επισταμένα τις αυξομειώσεις των δενδροκυττάρων και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «παρακολουθούν» οι συγκεντρώσεις τους με μεγάλη ακρίβεια και ευαισθησία τις κλινικές μεταβολές της σκλήρυνσης κατά πλάκας κατά την διάρκεια της πορείας της καθώς επίσης και στην διαδρομή κάποιας θεραπείας.
Η δυνατότητα αυτή δίνει μια ιδιαίτερα χρήσιμη και διαγνωστική δύναμη. ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΘΕΡΜΙΑ ΣΤΗΝ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΑΡΚΕΤΕΣ ΦΟΡΕΣ ΛΟΓΩ ΑΛΛΟΙΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΟΥ ΥΠΟΘΑΛΑΜΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΕΥΠΑΘΕΙΑ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ.
Η υπερθερμία δηλαδή η ακανόνιστη αύξηση της θερμοκρασίας στο σώμα δημιουργείται λόγω του ότι έχουμε μια διαταραχή στον υποθάλαμο πιθανόν λόγω κάποιας απομυελινωτικής διεργασίας.Απλές μεταβολές της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος έχουνε την αρνητική επίδραση στον διαταραγμένο αυτό μηχανισμό ρύθμισης της θερμοκρασίας να αυξάνουν την εσωτερική θερμοκρασία πολύ περισσότερο από ότι μπορεί να το αντέξει ο οργανισμός.
Ως εκ τούτου έχουμε ναυτίες, κρίσεις αδυναμίας, ερυθρότητα του δέρματος, διαταραχές της όρασης και κυρίως διπλωπία, έντονο πονοκέφαλο, αύξηση του καρδιακού ρυθμού και αδυναμία βάδισης.
Βέβαια όλα αυτά είναι συμπτώματα που βρίσκει κανείς τακτικά στην σκλήρυνση κατά πλάκας αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση μπορεί να διακρίνει κανένας ότι προέρχονται από την αύξηση της εσωτερικής θερμοκρασίας γεγονός άλλωστε που δείχνει το θερμόμετρο.
Σε περιπτώσεις που έχουμε τέτοιες καταστάσεις πρέπει να λαμβάνουμε μέτρα καλύτερα, διότι η διάρκειά τους μπορεί να φέρει μόνιμες βλάβες στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Πρέπει να βάλουμε τον ασθενή σε δροσερό περιβάλλον με τρία επιθέματα στα άκρα να δοθούν άφθονα κρύα υγρά και να χρησιμοποιήσουμε σπρέι δροσιάς. ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΛΕΞΟ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΜΙΑ ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΡΩΣΤΙΑ
Εάν κανείς προσπαθήσει να αναλύσει την κλινική εικόνα της σκλήρυνσης κατά πλάκας μέχρι κεραίας σίγουρα θα αποτύχει.Δεκάδες χρόνια τώρα εάν και έχουνε ασχοληθεί εκατοντάδες ιατρικών ινστιτούτων και χιλιάδες γιατροί με την αρρώστια αυτή δεν μπόρεσε να λυθεί ακόμα το μυστήριό της.
Κάθε μέρα παρουσιάζονται νέες πολυτεκμηριωμένες συναρπαστικές υποθέσεις χωρίς όμως να καταφέρνουν να οδηγήσουνε σε μια λύση της πραγματικής αιτιολογίας των αιτιών αυτής της ασθένειας.
Η σκλήρυνση κατά πλάκας ή αλλιώς ΣΚΠ εν συντομία όπως αναφέρεται μεταξύ ασθενών και γιατρών, είναι μια αρρώστια του κεντρικού νευρικού συστήματος του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού.
Σε ορισμένα σημεία του βορείου ημισφαιρίου είναι οι πιο τακτικά απαντώμενη «μοντέρνα» αρρώστια του κεντρικού νευρικού συστήματος.Στην χώρα μας υποφέρουν γύρω στις 20.000 με 30.000 άνθρωποι απο 18 έως 80 ετών από την σκλήρυνση κατά πλάκας.Στις ασιατικές χώρες η συχνότητα είναι πιο μικρή αλλά προφανώς βρίσκεται σε μικρότερο στάδιο λόγω των ελλιπών διαγνωστικών μέσων ή της εντατικής ιατρικής φροντίδας που εκεί είναι απούσα.
Η πιο τακτική εμφάνιση στην ηλικία είναι μεταξύ 18 και 40 ετών.Η ασθένεια μπορεί να διαρκέσει πάρα πολλές δεκαετίες και να ταλαιπωρεί τον ασθενή ή απλώς να την έχει χωρίς να τον ενοχλεί ιδιαίτερα.
Ορισμένες φορές υπάρχουνε και οι ακραίες περιπτώσεις κακοήθους πορείας όπου ο ασθενής μέσα σε λίγο καιρό είναι τελείως παράλυτος στο κρεβάτι και ευάλωτος από όλα τα μικρόβια και τις λοιμώξεις.
Η δυσλειτουργία του νευρικού συστήματος λόγω προσβολής του νευρικού ιστού οδηγεί με υφέσεις και ώσεις στην απώλεια νευρολογικών δεξιοτήτων.
Οι βλάβες στο κεντρικό νευρικό σύστημα εμφανίζονται σαν μεγάλες εστίες κυρίως στις μεμβράνες που περιτυλίγουνε τους άξονες των νεύρων και αποτελούνται από ένα λεύκωμα που λέγεται μυελίνη.Η μυελίνη και κυρίως μέσω του μεταβολισμού του λίπους και των πρωτεϊνών εστιακά αλλοιώνεται και σαν αποτέλεσμα έχει την διαταραχή της νευρικής λειτουργίας σε αυτό το σημείο.
Αυτές οι εστιακές αλλοιώσεις προκαλούν το νευρικό σύστημα στις περιοχές αυτές να εμφανίζει μια δραστηριότητα παραγωγής νέων κυττάρων προκειμένου να εξισορροπήσει λειτουργικά την βλάβη που προέκυψε.
Ακριβώς αυτή η προσπάθεια του νευρικού συστήματος για αυτήν την ισορροπία δημιουργεί σαφή σύνορα μεταξύ της παλιάς και νέας κατάστασης έτσι που να διαχωρίζονται οι εστίες επακριβώς όπως φαίνονται και στην μαγνητική τομογραφία.
Αρχικά λειτουργούνε οι νευρικές ίνες με τις κατεστραμμένες μυελικές μεμβράνες αρκετά καλά.Επειδή όμως οι μεμβράνες αυτές της μυελίνης υποστηρίζουνε και τον άξονα στις αλληλοεπιδράσεις με παρόν ιούς σιγά-σιγά αρχίζουνε και φθείρουν και από τις δύο μεριές. Έτσι λοιπόν αρχίζει μια αφύσικη επικοινωνία πλέον μεταξύ των νευραξόνων που έχουν καταστραφεί οι μεμβράνες τους, μεταδίδοντας ηλεκτρικά σήματα σε περιοχές που δεν πρέπει τα οποία εμφανίζονται πλέον σαν λειτουργικές, σωματικές και πνευματικές διαταραχές.
Το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα στην σκλήρυνση κατά πλάκας είναι η διαταραχή της όρασης και μάλιστα κατά κανόνα πρώτα από ένα μάτι.
Επίσης τα αρχικά συμπτώματα είναι και οι περιπτώσεις ιλίγγου, αδυναμία βάδισης, διαταραχές της αισθητικότητας και έντονο αίσθημα κόπωσης.
Με την πάροδο του χρόνου δημιουργούνται διαταραχές της γλώσσας, ψυχικές δυσλειτουργίες, παραλύσεις και αστάθεια που μπορούν να εμφανίζονται κατά ώσεις.
Η διάγνωση δεν είναι πάντα εύκολη. Δυσκολεύεται κανείς αν και υπάρχει χρόνια πείρα σχετικά με αυτό το ζήτημα από το γεγονός ότι στην σκλήρυνση κατά πλάκας ανάλογα με την «γεωγραφία» των δυσλειτουργικών εστιών είναι πολύ δύσκολος ο εντοπισμός και ο συσχετισμός των συμπτωμάτων με την αληθινή ασθένεια.
Τα συμπτώματα ποικίλλουν τόσο πολύ από ασθενή σε ασθενή και παρουσιάζουν τόση αφθονία, ποικιλία συμπτωμάτων κατά ασθένεια που δεν μπορούν να οριστούν σε ένα πρωτότυπο κλασσικό για ένα νόσημα.
Στα πρώτα στάδια της αρρώστιας είναι δυνατόν να υπάρχουνε μεταξύ διαστήματα καλυτέρευσης, στασιμότητας της ασθένειας ή και πλήρης αποθεραπείας.
Η τελευταία βέβαια ξεγελάει για ορισμένο χρονικό διάστημα διότι δεν επανακάμπτουν οι βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος έτσι ώστε να έχουμε μια αληθινή οριστική υποχώρηση των συμπτωμάτων της νόσου.Πολλές φορές οι διαταραχές πιθανόν να παρομοιαστούν και με ένα όγκο του εγκεφάλου ή με μια εγκεφαλίτιδα ή μπορούνε να οδηγήσουν και σε άλλες δυσλειτουργίες του κεντρικού νευρικού συστήματος σαν υπόνοια μιας διάγνωσης.
Βέβαια τα τελευταία χρόνια υπάρχουν πάρα πολλά καινούρια διαγνωστικά τεστ κυρίως των προκλητών δυναμικών ή άλλες νευροφυσιολογικές εξετάσεις καθώς επίσης και η μαγνητική τομογραφία, αλλά λόγω της φτώχειας των συμπτωμάτων αρκετά τακτικά οι θεράποντες γιατροί και οι διαγνώστες αργούν να τα εκτελέσουν έτσι ώστε να τους προλαβαίνει η αρρώστια με τα συμπτώματα της.Αυτός είναι και ο λόγος που σε αρκετές περιπτώσεις δεν βλέπουμε έγκαιρη αρχή της θεραπείας που θα είχε πάρα πολύ καλή πρόγνωση για τους ασθενείς.
Όταν μιλάμε για γενική θεραπεία των ασθενών με σκλήρυνση κατά πλάκας με τα φάρμακα, κυρίως επιλέγουμε αυτά που έχουνε μια αντιμικροβιακή δράση ή ανοσοποιητική σταθερότητα ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια.
Παράλληλα με αυτά δίνεται νευροφυσιολογική και φυσικοθεραπευτική υποστήριξη καθώς επίσης και ψυχοθεραπευτική συνδρομή.
Η τακτική φροντίδα του ασθενούς με σκλήρυνση κατά πλάκας και η προσεκτική του εξέταση σε κάθε νέο στάδιο της αρρώστιας του είναι μεγάλης σημασίας.
Είναι ένας από τους κυρίους λόγους που πολλές φορές βλέπουμε να υποχωρούν τα διάφορα συμπτώματα επαρκώς παρόλο που οι βλάβες στο κεντρικό νευρικό σύστημα παραμένουν σταθερές.
Γενικά είναι μια αρρώστια που χρήζει συνεχούς φροντίδας, προσπάθειας και εξατομικευμένης έρευνας. Κυριολεκτικά ποικίλλει από ασθενή σε ασθενή όχι μόνο το αποτέλεσμα της θεραπείας αλλά και αυτή η κάθε αυτή πορεία της νόσου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: