ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΤΟΡΩΝΗΣ ΛΕΝΕ "ΟΧΙ" ΣΤΙΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΕΚΤΑΣΕΩΝ
Δεκάδες κάτοικοι του δήμου Τορώνης με πανό και μαύρες σημαίες κατάκλεισαν την Τετάρτη το Δικαστικό Μέγαρο Πολυγύρου για να διατρανώσουν την αντίθεσή τους στις διεκδικήσεις Μονών του Αγίου Ορούς σε χιλιάδες εκτάσεων στην ευρύτερη περιοχή.
Στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής εκδικάστηκε η αναγνωριστική αγωγή της Σίμωνος Πέτρας κατά του Ελληνικού Δημοσίου, αφού διεκδικεί έκταση 9.000 στρεμμάτων, η οποία όμως είχε απαλλοτριωθεί το 1930.
Η δημοτική αρχή Τορώνης ανακάλυψε το Φεβρουάριο του 2008 ότι εκτός από τη Μονή Κουτλουμουσίου που διεκδικεί στο δήμο 4.439 στρέμματα και η Μονή Σίμωνος Πέτρας κατέθεσε αγωγή στο Ελληνικό Δημόσιο δικεδικώντας περιπου 9.000 στρέμματα.
Μάλιστα η αγωγή είχε κατετεθεί το 2006 και τότε είχε ζητηθεί αναβολή από το Ελληνικό Δημόισο.
Η υπόθεση ήταν να εκδικαστεί στις 2 Απριλίου 2008, αλλά πήρε αναβολή για τις 18 Μαρτίου 2009.
Μέχρι τις 31 Μαρτίου οι διάδικοι θα κάνουν συμπληρωματικές καταθέσεις, ενώ εντός τριμήνου αναμένεται η απόφαση του Δικαστηρίου.
"Βρισκόμαστε μπροστά σε πρωτοφανείς διεκδικήσεις.
Θεωρούμε ότι το Άγιο Όρος έχει ξεφύγει από κάθε όριο, διεκδικώντας εκτάσεις κατοίκων.
Από τη διαδικασία είμαστε ικανοποιημένοι γιατί το Ελληνικό Δημόσιο φάνηκε να στηρίζει ικανοποιητικά τη θέση του εναντίον των διεκδηκέσεων στο δήμο μας" ανέφερε ο δήμαρχος Τορώνης Κυπαρίσσης Ντέμπλας και τόνισε πως ο δήμος έδωσε κάθε στοιχείο που χρειάσθηκε το Ελληνικό Δημόσιο για την υπόθεση και την υποστήριξη των κατοίκων. 
Πέρυσι για το θέμα έλαβε απόφαση και το νομαρχιακό συμβούλιο το οποίο διαμαρτυρήθηκε εντονότατα και καταδίκασε τις αγωγικές αξιώσεις της Ιερά Μονής Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρους, “με στοιχεία αντιδεοντολογικά και κατάχρησης των δικαιωμάτων των κατοίκων, που δεν συνάδουν με το πνευματικό και θρησκευτικό έργο της Ι. Μονής”.
Πέρυσι για το θέμα έλαβε απόφαση και το νομαρχιακό συμβούλιο το οποίο διαμαρτυρήθηκε εντονότατα και καταδίκασε τις αγωγικές αξιώσεις της Ιερά Μονής Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρους, “με στοιχεία αντιδεοντολογικά και κατάχρησης των δικαιωμάτων των κατοίκων, που δεν συνάδουν με το πνευματικό και θρησκευτικό έργο της Ι. Μονής”.Στην απόφαση αναφέρεται ότι το Ν.Σ. Χαλκιδικής “θεωρεί ότι η Ι. Μονή Σίμωνος Πέτρας θα πρέπει να απόσχει και να παραιτηθεί από κάθε δικαστική ή άλλη διεκδίκηση, που στρέφεται κατά εμπραγμάτων δικαιωμάτων του Ελληνικού Δημοσίου και στην ουσία κατά των πραγματικών κυρίων, νομέων και κατόχων, κατοίκων της περιοχής που από αμνημόνευτα χρόνια, νέμονται και κατέχουν καλόπιστα τις εκτάσεις αυτές. Δηλώνουμε απερίφραστα ότι συμπαριστάμεθα στους κατοίκους της περιοχής και στο Δήμο Τορώνης και θα προβούμε σε όλες τις νομικές και ουσιαστικές ενέργειες για τη δικαίωση και προάσπιση των νομικών δικαιωμάτων και συμφερόντων τους”.
Οι διεκδικήσεις των Ιερών Μονών στο δήμο Τορώνης είναι τόσες πολλές που τελικά στους κατοίκους δεν απομένει τίποτα, καθώς όλος ο δήμος πρέπει να μοιραστεί στα μοναστήρια. Συγκεριμένα, στο Εθνικό Κτηματολόγιο εγύρουν διεκδικήσεις στο δήμο Τορώνης:
Η Μονή Μεγίστης Λαύρας 10.000 στρέμμαρα, η Μονή Διονυσίου 8.000 στρέμματα, η Μονή Ζωγράφου 5.000 στρέμματα, η Μονή Σίμωνος Πέτρας από 5.000 έως 9.000 στρέμματα, η Μονή Δοχειαρίου 7.000 στρέμματα και άλλα 80 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης στον κάμπο της Συκιάς, η Μονή Κουτλουμουσίου 4.500 στρέμματα, η Αγίου Παύλου έχει ήδη πουλήσει 13.000 στρέμματα στο Κρυαρίτσι και η Ξηροποτάμου πούλησε 32.000 στρέμματα στην πρώην κοινότητα Σάρτης.
Ρεπορτάζ: Θοδωρής Δούκας
Οπως τόνισαν σε συνέντευξη Τύπου, οι περιπτώσεις της Λαυρεωτικής και του Γραμματικού ήρθαν σε γνώση του συλλόγου μόλις πρόσφατα, αλλά για την υπόθεση της Ουρανούπολης η 10η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων είχε ενημερώσει το ΥΠΠΟ από τον Ιούλιο του 2007, χωρίς όμως να υπάρξει αντίδραση εκ μέρους του υπουργείου.
Παρά ταύτα η Μονή αξιώνει την κατεδάφιση των εγκαταστάσεων και την παραχώρηση της έκτασης στην κυριότητά της, αδιαφορώντας για τα παιδιά και τις οικογένειές τους.
Και τα αναγνώριζε ως έγκυρα υπέρ του υποψηφίου.
Το 1994 η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ξάνθης αμφισβήτησε τα δικαιώματα της Μονής επί της νησίδας Αντά Μπουρού.
Το θέμα ήλθε στο κατά νόμο Αρμόδιο Γνωμοδοτικό Συμβούλιο Δημοσίων Κτημάτων, το οποίο με ομόφωνη απόφαση το 1998 αναγνώρισε τα δικαιώματα της Ιεράς Μονής.
Ακολούθησαν και άλλες γνωμοδοτήσεις του ως άνω Γνωμοδοτικού Συμβουλίου, οι οποίες έγιναν δεκτές με αντίστοιχες Υπουργικές Αποφάσεις (από το 1998 μέχρι και το 2004).
Το 2000 με απόφαση της Ολομέλειας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους κρίθηκε υπέρ της Μονής και το θέμα της διαχείρισης της λίμνης Βιστωνίδας και έγινε αποδεκτή με Υπουργική απόφαση.
Παρά τη δικαίωση της Μονής, δεν κατέστη δυνατή η έναρξη διαχείρισης της λίμνης λόγω προβλημάτων που δημιουργήθηκαν από διάφορες παρεμβάσεις, μέχρις ότου το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο το 2004 αποφάνθηκε ότι δεν συντρέχει λόγος για επανεξέταση της υπόθεσης, η οποία έχει τελεσιδικήσει.
Με την απόφαση αυτή αναγνωρίστηκαν για μια φορά ακόμη τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα της Ιεράς Μονής και δεν υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος για τη συνέχιση οποιασδήποτε αντιδικίας.
Μετά τα πιο πάνω τοπικοί παράγοντες δημιούργησαν προσκόμματα με τελική κατάληξη την έκδοση της υπ΄ αριθμ. 15/2004 ομόφωνης Γνωμοδότησης του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, η οποία έγινε αποδεκτή από τον τότε αρμόδιο Υπουργό, βάσει της οποίας κινήθηκε νόμιμη διαδικασία ανταλλαγής της λίμνης και των παραλίμνιων εκτάσεων με εκτάσεις του Δημοσίου, γιατί κρίθηκε από το Δημόσιο ότι δεν ήταν δυνατή η καταβολή στην Μονή οικονομικού ανταλλάγματος.
Έτσι ιστορείται με απολύτως νόμιμα και διαφανή στοιχεία το όλο θέμα, που ανάγκασε την Ιερά Μονή συνεπεία των διαφόρων δημοσιευμάτων να προβεί στην παρούσα ανακοίνωση:
Τέλος, είμαστε αναγκασμένοι να αναφερθούμε στις υπ΄αριθμ. ΑΒΜ: Ω07/57 και ΑΒΜ: Ω08/22 διατάξεις του κου Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, οι οποίες εξεδόθησαν συνεπεία ανωνύμων καταγγελιών, δημοσιευμάτων, αλλά και συγκεκριμένης καταγγελίας που αφορούν την νομιμότητα της όλης διαδικασίας σχετικά με τα δικαιώματα της Μονής επί της λίμνης Βιστωνίδας, τις εκτιμήσεις των ακινήτων, το χαρακτήρα των εκτάσεων και της ανταλλαγής των ακινήτων.
Με τις εισαγγελικές αυτές διατάξεις, οι οποίες ενεκρίθησαν με τις υπ΄ αριθμ. 15.192/2008 και 6.225/2008 πράξεις του κ. Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών στον οποίο υπεβλήθησαν, δεν διαπιστώθηκε τίποτα μεμπτό και τέθηκαν στο αρχείο κατ΄ άρθρο 43 ΚΠΔ. 
Πρέπει να τονισθεί ότι το Βατοπαίδι έγινε κοινόβιο το 1990 και κλήθηκε να αναστηλώσει τα 35.000 τετρ. μέτρα του κτιριακού συγκροτήματος της Ιεράς Μονής που χρονολογείται από το 10ο αιώνα, έχει την ευθύνη για την αναστήλωση ιερών σκητών και κελιών άλλα 30.000 τετρ. μέτρα.
Επίσης να συντηρήσει και διασώσει τα ανεκτίμητης πολιτιστικής και ιστορικής αξίας κειμήλια, την συντήρηση και ανάδειξη του ιστορικού περιβάλλοντος χώρου της Μονής, την παροχή δωρεάν φιλοξενίας και σίτισης 25.000 επισκεπτών κατ΄ έτος.
Αφιέμεθα στην κρίση και στην μαρτυρία όσων γνωρίζουν το έργο μας η μας έχουν επισκεφθεί και προσκαλούμε όσους επιθυμούν να επισκεφθούν την Ιερά μας Μονή για να διαπιστώσουν το έργο που επιτελείται.
Με την βοήθεια του Θεού συνεχίζουμε σιωπηρώς την παράδοση της προσφοράς μας στην Ορθοδοξία και το Έθνος μας, που διαρκεί πάνω από 1.000 χρόνια.
Γνωρίζουμε ότι ο μοναχισμός απαιτεί θυσία και προσφορά και πρέπει να είμαστε πάντα έτοιμοι και για τα δύο.
Ευχόμεθα να σταματήσει ο θόρυβος, που τόσο πικραίνει τους πιστούς, αλλά ιδιαίτερα εμάς, γιατί μας αποσπά από τα πνευματικά μας καθήκοντα”.