ΣΥΝΕΒΗ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

(ΑΠΟ http://kafeneio-gr.blogspot.com/)

Ανάστατοι οι Χανιώτες από πυρινοκίνητο υποβρύχιο με βλάβη

Έντονες αντιδράσεις και ανησυχία προκαλεί στην κοινωνία των Χανίων η άφιξη δύο πυρηνοκίνητων υποβρυχίων στη ΝΑΤΟϊκή βάση της Σούδας στο Μαράθι. Το ένα, που είναι αμερικανικό, αφίχθη την περασμένη Πέμπτη στο πλαίσιο των συνηθισμένων επισκέψεων. Όμως, το βρετανικό HMS Superb κατέφυγε στη Σούδα στις 9 Ιουνίου για να επισκευάσει φθορές που προκλήθηκαν από την πρόσκρουσή του σε υποθαλάσσιο όρος και, παρά τις διαβεβαιώσεις του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος ότι δεν έχει υποστεί ζημιά ο πυρηνικός αντιδραστήρας του!
Το HMS Superb χτύπησε στις 26 Μαΐου σε υποθαλάσσιο όρος κατά τη διαδικασία κατάδυσής του στην Ερυθρά Θάλασσα, 80 ναυτικά μίλια νότια της Διώρυγας του Σουέζ. Είχε μόλις τελειώσει την συμμετοχή του σε νηοψίες στον κόλπο της Άκαμπα… Κανείς από τους 112 άνδρες του πληρώματος δεν τραυματίσθηκε και, όπως ανακοίνωσε το βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό, από τη σύγκρουση υπέστη βλάβη το σόναρ του σκάφους και καταστράφηκαν οι δεξαμενές έρματος. Ωστόσο, παρά τις βλάβες, ο πλοίαρχος Steve Drysdale που είναι κυβερνήτης του από το Δεκέμβριο του 2006 κατάφερε να το οδηγήσει χωρίς συνοδεία ως τη Σούδα, χωρίς φυσικά να καταδυθεί. Το ΓΕΝ ανακοίνωσε ότι το υποβρύχιο ελέγχθηκε από συνεργείο του Ναυστάθμου Κρήτης και δεν διαπιστώθηκε πρόβλημα στον αντιδραστήρα, αλλά και ότι έγιναν προληπτικές μετρήσεις στα νερά στο Μαράθι που δεν έδειξαν αυξημένα επίπεδα ραδιενέργειας.Όμως, σε ανακοίνωσή της, η Επιτροπή κατά των Βάσεων εκφράζει τις ανησυχίες της για το ατύχημα που είχε το βρετανικό υποβρύχιο και την αμφιβολία της για τις διαβεβαιώσεις του ΓΕΝ:
«Ποιος εμπιστεύεται τις διαβεβαιώσεις του ΓΕΝ ότι δεν έχει υποστεί βλάβη ο πυρηνικός αντιδραστήρας; Πότε, εξάλλου, οι Αμερικάνοι έδωσαν εξηγήσεις στην κυβέρνηση για τα τεκταινόμενα στη βάση της Σούδας, ή ενδιαφέρονται για την υγεία και την ασφάλεια του ελληνικού λαού; Ποιος μπορεί να διαβεβαιώσει και να γίνει πιστευτός ότι δεν υπάρχει κίνδυνος απ’ τα πυρηνοκίνητα (αεροπλανοφόρα, υποβρύχια) που καταπλέουν κάθε τόσο στο λιμάνι της Σούδας;»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Από το Ωδείο ΖΑΦΕΙΡΗ ΦΩΤΙΑΔΗ και τη σχολή χορού ΣΥΝΘΕΣΗ από τα Νέα Μουδανιά, λάβαμε το παρακάτω ενδιαφέρον δελτίο τύπου.

«Άλλη μια πλούσια χρονιά οδεύει προς το τέλος της για το Κέντρο Τέχνης ‘’ ΣΥΝΘΕΣΗ ‘’.
Το τμήμα χορού (Σχολή Χορού ‘’ ΣΥΝΘΕΣΗ ‘’ ξεκίνησε με ανοιχτά μαθήματα που παρουσιάστηκαν στους γονείς τα Χριστούγεννα αλλά και 6 παραστάσεις με το μπαλέτο ΄΄ Καρυοθραύστης ‘’ στο θέατρο Ν. Μουδανιών, εκ των οποίων 5 πρωινές για τα σχολεία και νηπιαγωγεία του Δήμου μας ( 1.200 μαθητές παρακολούθησαν τις παραστάσεις αυτές ) και μια βραδινή για το κοινό.Στη συνέχεια 5 και 6 Απριλίου συμμετοχή στο 1ο πανελλήνιο Διαγωνισμό Χορού ΄΄ ΕΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΝ ‘’ που πραγματοποιήθηκε στα Τρίκαλα με πολύ μεγάλη επιτυχία με 10 βραβεία σε 11 συμμετοχές
Συμμετοχή στην παράσταση που δόθηκε από τα παιδιά του τμήματος φωνητικής στις 18 Μαΐου

Η συνέχεια επιφυλάσσει 2 παραστάσεις στις 21 και 22 Ιουνίου όπου θα είναι ένα αφιέρωμα σε διάσημους κλασικούς Συνθέτες αλλά και στον Ελληνικό κινηματογράφο, και φυσικά οι εκδηλώσεις της χρονιάς κορυφώνονται στις 2 Ιουλίου με την Συναυλία για την ΄΄ΕΛΠΙΔΑ΄΄ στο αμφιθέατρο των Ν. Μουδανιών σε σύμπραξη με το Ωδείο του Κέντρου Τέχνης ‘’ ΣΥΝΘΕΣΗ ‘’.
Το τμήμα μουσικής (ΩΔΕΙΟ Ζ. ΦΩΤΙΑΔΗ) ξεκίνησε τις εκδηλώσεις του το Μάρτιο με μια συναυλία των καθηγητών με κλασική και σύγχρονη μουσική.
Τον Απρίλιο διοργανώθηκε με επιτυχία για δεύτερη χρονιά το σεμινάριο κλασικής κιθάρας με τον διεθνούς φήμης σολίστ Γιώργο Φουντούλη.

Επίσης τον Μάιο είχαμε μια συμμετοχή στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό κιθάρας στην Βέροια με ένα βραβείο, δύο μαθητικές συναυλίες κλασικής μουσικής, μια συναυλία σύγχρονης μουσικής και τη συναυλία του τμήματος φωνητικής στην οποία συμμετείχε και τμήμα της Σχολής Χορού ‘’ΣΥΝΘΕΣΗ’’.

Κλείνοντας η χρονιά έχουμε την Συναυλία για την ΕΛΠΙΔΑ στις 2 Ιουλίου στο Αμφιθέατρο Ν. Μουδανιών και κατόπιν στις 8 Ιουλίου μια συναυλία Ροκ μουσικής στα πλαίσια των εκδηλώσεων του Πολιτιστικού Συλλόγου ΄΄ ΦΑΡΟΣ’’ και στις 26 Ιουλίου μια συναυλία στη γιορτή ελιάς στην Όλυνθο με περισσότερο λαϊκό τραγούδι».

Παγκόσμια υπερθέρμανση

Παγκόσμια υπερθέρμανση: Γεγονότα και…αληθοφανή γεγονότα. ΓΡΑΦΕΙ Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΑΠΟ http://www.press-bank.gr/ Άντε πάλι! Μετά από το IPCC, τον Sir Nicholas Stern, τον Αλ Γκόρ και την πληθώρα των πράσινων Μή Κρατικών Οργανώσεων που δίνουν τροφή στην 'οικολογική καταστροφή', είναι τώρα και οι G-8 που βγαίνοντας από την περιβαλλοντική συνεδρίαση του Kobe στην Ιαπωνία, παίζουν την τρομπέτα της υπερθέρμανσης του πλανήτη ώς την πλανητική έκτακτη ανάγκη που υποθετικά θα δικαιολογούσε κάθε δραστικό μέτρο, για να συγκρατήσει την χρήση ορυκτών καυσίμων παγκοσμίως. Η αποτυχία να μειωθεί στο μισό η ανθρωπογενής εκπομπή άνθρακα μέχρι το 2050, έτσι λένε, θα έφερνε την περιβαλλοντική αποκάλυψη. (1) Λοιπόν, ευτυχώς για την ανθρωπότητα, δέν θα τη φέρει. Κατ' αρχάς, για εκείνους που ενδιαφέρονται σοβαρά για τις επιχειρήσεις γύρω από τις παγκόσμιες έκτακτες ανάγκες, αυτές δέν έχουν τέλος. Παραθέτω μερικές που δέν υπάρχουν μόνο στα προγράμματα των υπολογιστών και είναι πραγματικές απειλές που απαιτούν επείγουσες δράσεις, σε νέο επίπεδο διεθνούς συνεργασίας και συντονισμού, με οδηγό το 'δόγμα για το κοινό καλό' και όχι από το 'επιχείρηση όπως συνήθως' των ηγεμονικών συμφερόντων επιχειρήσεων και μεγάλων δυνάμεων: Τα πιό σοβαρά παγκόσμια περιβαλλοντικά προβλήματα, ιδιαίτερα στις αναπτυσσόμενες χώρες, είναι αυτά που έχουν σχέση με την έλλειψη υποδομής νερού και υγιεινής, όπως η ρύπανση του νερού και οι αναπτυσσόμενες ασθένειες από το νερό, που σκοτώνουν ένα παιδί κάθε 15 δευτερόλεπτα παγκοσμίως σύμφωνα με τη UNICEF. Στη Βραζιλία, μόνο το 6% των πόλεων έχουν συστήματα επεξεργασίας λυμάτων και το 2004 τα δύο τρίτα της εκπαίδευσης ή πρακτικής στο σύστημα δημόσιας υγείας, ασχολούταν με τις ασθένειες που προέρχονται από το νερό. Μια ψηφοφορία που έγινε πέρυσι από την British Medical Journal με παθολόγους από όλο τον κόσμο, έδωσε ώς αποτέλεσμα για την μέγιστη ιατρική πρόοδο των τελευταίων 150 χρόνων, την υποδομή φρέσκου νερού και υγιεινής - προνόμιο που δεν είναι ακόμη διαθέσιμο για πάνω από το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού (για λόγους που θα γίνουν αντιληπτοί αργότερα, ο Αλ Γκόρ και οι πιό μεγάλες περιβαλλοντικές Μή Κρατικές Οργανώσεις δεν έχουν κάνει ποτέ καμία εκστρατεία). (2) -Η πείνα και οι συνέπειές της σκοτώνουν ένα παιδί κάθε έξι δευτερόλεπτα, σύμφωνα με το FAO. Περίπου 850 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο πάσχουν από χρόνια πείνα, ένα σενάριο που θα επιδεινωθεί σίγουρα λόγω της παγκόσμιας κρίσης στα τρόφιμα. Εκτός από την έλλειψη παραγωγικών ανθρώπων, το ετήσιο οικονομικό κόστος από μία τέτοια τραγωδία στην παραγωγικότητα, στα εισοδήματα, στις επενδύσεις και στις απώλειες κατανάλωσης, είναι περίπου 500 δισεκατομμύρια έως 1 τρισεκατομμύριο δολάρια. - Η έλλειψη πρόσβασης ενός μεγάλου μέρους του παγκόσμιου πληθυσμού σε σύγχρονες πηγές ενέργειας. Τα καυσόξυλα, η πιό πρωτόγονη πηγή ενέργειας που είναι γνωστή στον άνθρωπο, είναι ακόμη ο βασικός πόρος για τις καθημερινές ανάγκες 90% των Αφρικανών (εκτός του οτι είναι από τους κυριότερους λόγους καταστροφής των δασών). Αν και σε μικρότερο ποσοστό, το ίδιο πράγμα συμβαίνει σε μεγάλο μέρος της Ασίας, της λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής. Επίσης, από την στιγμή που το 80% της παγκόσμιας ατροποποίητης (χωρίς μετατροπή σε άλλη μορφή της) κατανάλωσης ενέργειας προέρχεται από τον άνθρακα, δεν είναι δύσκολο να εκτιμηθούν οι πιθανές συνέπειες του περιορισμού της χρήσης του πετρελαίου και του φυσικού αερίου που προτείνονται από τους οικολόγους, τους πολιτικούς, τους εμπόρους άνθρακα και όλων των ανθρώπων που τρομοκρατούνται από τα σενάρια εκφοβισμού. Εκτός αυτού, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, χρησιμοποιούνται για να παράγουν περίπου τα δύο τρίτα της παγκόσμιας ηλεκτρικής ενέργειας, ενώ το υπόλοιπο ένα τρίτο αυτής, προέρχεται σχεδόν όλο από υδροηλεκτρικά έργα και πυρηνικά εργοστάσια (και οι δύο αυτές πηγές είναι επίσης στο στόχαστρο από τους οικολόγους). - Ένα δυσλειτουργικό διεθνές οικονομικό σύστημα που έχει ανάγκη επείγουσας τροποποίησης, προκειμένου να τεθεί πάλι στην υπηρεσία της πραγματικής οικονομίας, και όχι το ανάποδο όπως είναι το πεπατημένο των τελευταίων δεκαετιών της οικονομικής 'παγκοσμιοποίησης'. Την 21η Μαΐου 2008, η γαλλική εφημερίδα Le Monde δημοσίευσε ένα ανοιχτό γράμμα που υπογράφηκε από εφτά πρώην ευρωπαϊκούς πρωθυπουργούς, πέντε πρώην υπουργούς οικονομικών και δύο πρώην προέδρους της ευρωπαϊκής επιτροπής, με το σημαντικό τίτλο: 'η τρελή χρηματοδότηση δέν πρέπει να μας κυβερνά'. Η προειδοποίησή τους: 'Η αυξανόμενη ανισότητα εισοδήματος προέκυψε παράλληλα με τη συνεχή αύξηση του οικονομικού τομέα… Το οικονομικό κεφάλαιο είναι τώρα δεκαπέντε φορές το συνολικό ΑΕΠ όλων των χωρών… Ο κόσμος της χρηματοδότησης έχει συσσωρεύσει μια τεράστια μάζα εικονικού κεφαλαίου αλλά αυτή έχει κάνει ελάχιστα για τις ανθρώπινες συνθήκες ζωής και την προστασία του περιβάλλοντος'. Ζητούν: '(…)να ετοιμάσουν μια παγκόσμια οικονομική διάσκεψη που θα ξανασκεφτεί τους κανόνες της διεθνής χρηματοδότησης και διακυβέρνησης στα παγκόσμια οικονομικά ζητήματα'. (3) - Οι πολιτικές ατζέντες και οι φιλοδοξίες έχουν ένα αυξανόμενο χάσμα με τις πραγματικές ανάγκες των περισσοτέρων ανθρώπων στις περισσότερες χώρες που εύκολα αποδεικνύεται μέσω της παρατήρησης των γεγονότων της καθημερινότητας παντού. Σε μία πρόσφατη δημοσκόπηση που έγινε από πρόγραμμα του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ για τις διεθνείς πολιτικές θέσεις, ανάμεσα σε περισσότερους από 17.000 ενηλίκους σε 19 χώρες (που αντιπροσωπεύουν το 59% του παγκόσμιου πληθυσμού), σχεδόν τα δύο τρίτα είπαν πως τις χώρες τους τις 'κυβερνούν λίγα μεγάλα συμφέροντα που κοιτάζουν τον εαυτό τους' παρά 'κυβερνούν προς όφελος όλων των ανθρώπων'. (4)Η λίστα με τα πραγματικά προβλήματα είναι πολύ μεγαλύτερη ,αλλά αυτά τα λίγα παραδείγματα είναι αρκετά για να παρουσιάσουν τις διαστρεβλώσεις της ατζέντας των παγκόσμιων συζητήσεων αυτών που διαμορφώνουν την πολιτική και αυτών που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη γενικώς (που στην περίπτωση θεμάτων του κλίματος αντανακλούν μία διαδεδομένη ανεπάρκεια της επιστημονικής εκπαίδευσης στα εκπαιδευμένα κοινωνικά στρώματα).Έτσι και αλλιώς, μην ξεγελιέστε. Αν δέν συμβεί καμία απροσδόκητη τεχνολογική επανάσταση, δέ θα υπάρξουν μεγάλης κλίμακας εναλλακτικές λύσεις για τα ορυκτά καύσιμα μέχρι το 2050 τουλάχιστον. Οι τεράστιες αστικές, εθνικές και διεθνείς επενδύσεις στα αποδοτικά και με ευρεία γκάμα μεταφορικών μέσων δίκτυα, μπορούν και πρέπει να βοηθήσουν στην μείωση της χρήσης αυτοκινήτων και φορτηγών, ιδιαίτερα στις μεγάλες κορεσμένες πόλεις. Για την ηλεκτρική παραγωγή, οι καλύτερες επιλογές είναι η εκμετάλλευση της υπάρχουσας υδροηλεκτρικής παραγωγής, η ανάπτυξη μιας νέας γενιάς ασφαλέστατων πυρηνικών αντιδραστήρων διάσπασης (συμπεριλαμβανομένων μερικών με ικανότητα ανακύκλωσης πυρηνικών αποβλήτων), η έρευνα για την πυρηνική τήξη με κοινές προσπάθειες όπως του διεθνούς θερμοπυρηνικού πειραματικού αντιδραστήρα (ITER) και η διασύνδεση των ηπειρωτικών δικτύων ρεύματος προκειμένου να ενισχυθεί η ενεργειακή αποδοτικότητα και η ασφάλεια όλων των χωρών που θα συμμετέχουν. Εντούτοις, ο άνθρακας, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο θα συνεχίσουν να είναι πηγές ανάπτυξης για πολύ καιρό ακόμη.Η επιστήμη δεν οδηγείται από 'ομοφωνία' Το δεύτερο σημείο που θίγω, είναι ότι παρόλα όσα το IPCC, ο Αλ Γκορ, οι φίλοι του από το Hollywood και τα προκατειλημμένα ΜΜΕ λένε, δέν υπάρχει ούτε μία επιστημονική ένδειξη (που σημαίνει σκληρά στοιχεία, όχι αληθοφανή ή μία κατασκευασμένη 'συναίνεση') που να συνδέει την ανθρωπογενή εκπομπή CO2 με τις ατμοσφαιρικές θερμοκρασίες. Το 2007, ένας απρόβλεπτος συνδυασμός αδύναμης ηλιακής δραστηριότητας και του φαινόμενου La Nina (μια ψύξη των επιφανειακών νερών του ανατολικού Ειρηνικού ωκεανού) προκάλεσε μια ξαφνική πτώση της παγκόσμιας μέσης θερμοκρασίας τουλάχιστον κατά 0.7 βαθμούς C, 'ακυρώνοντας' ντε φάκτο σε ένα χρόνο όλη τη θέρμανση που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς καταχωρήθηκε από 1870 - την πρόφαση για όλη αυτή την αναστάτωση για την παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου. (5)Προφανώς, τα ιδιαίτερα σύνθετα πλανητικά βιοφυσικά φαινόμενα όπως οι αλλαγές κλίματος δεν μπορούν να αναλυθούν σωστά στο πολύ περιορισμένο χρονικό πλαίσιο που προτείνει το IPCC και οι εκφοβιστές δηλ. τα τελευταία 150 χρόνια. Αν κάποιος πάρει σωστά ένα γεωλογικό χρονικό διάστημα ως σημείο αναφοράς είναι εύκολο να παρατηρηθεί ότι κατά τη διάρκεια των τελευταίων 600 εκατομμυρίων χρόνων οι θερμοκρασίες και συγκεντρώσεις CO2 ανεβοκατέβαιναν αρκετά περισσότερο από σήμερα, στην περίπτωση των θερμοκρασιών, πολύ χαμηλότερων από τις σημερινές, αλλά τον περισσότερο χρόνο δεν υπήρξε μια σαφής εναρμόνιση στις καμπύλες τους, όπως παρουσιάζεται από μια μεγάλη σειρά έμμεσων στοιχείων (αποκαλούμενων 'proxies'). Όταν εναρμονίζονται, όπως στις πιό πρόσφατες εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια, είναι η τάση θερμοκρασίας που προηγείται της τάσης του CO2, όχι το αντίθετο.Είναι γεγονός, οτι τις περισσότερες φορές οι ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις του CO2 είναι πολύ υψηλότερες από σήμερα. Στο τέλος της περιόδου Ordovician (440 εκατομμύριο χρόνια πριν) ήταν 16 φορές υψηλότερα, ενώ οι μέσες θερμοκρασίες κοντά στην ισημερινή ζώνη ήταν περίπου οι ίδιες με σήμερα και ένας απέραντος παγετώνας κάλυπτε τα υψηλότερα γεωγραφικά πλάτη της σούπερ ηπείρου Gondwana. Με την ευκαιρία εξαιρώντας τους γεωλογικής περιόδου Permian-λιθανθρακοφόρους παγετώνες (250-300 εκατομμύρια χρόνια πριν), οι ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις του CO2 δεν είναι ποτέ τόσο χαμηλές όπως κατά τη διάρκεια της τρέχουσας γεωλογικής περιόδου, την Quaternary (τελευταία 2 εκατομμύριο έτη). (6)Όσον αφορά στις θερμότερες περιόδους, που συνηθίζονταν να τις αποκαλούν 'climatic optima' προτού η κλιματολογία να γίνει μια 'πολιτική' επιστήμη τις τελευταίες δεκαετίες. Μία από αυτές ήταν η μεσαιωνική περίοδος θέρμανσης μεταξύ του 11ου και 13ου αιώνα, όταν ήταν οι μέσες θερμοκρασίες στο βόρειο ημισφαίριο ήταν μέχρι και 2 βαθμούς C υψηλότεροι από σήμερα. Ο όρος προέρχεται από το επαληθεύσιμο γεγονός οτι όχι μόνο η βιόσφαιρα αλλά και η ανθρωπότητα έχουν προσαρμοστεί πιό άνετα στις θερμότερες περιόδους απ'ό, τι στις πιό κρύες όπως τις οκτώ εποχές των παγετώνων των τελευταίων 800.000 χρόνων. Αυτές οι εποχές των παγετώνων έχουν διαρκέσει περίπου 90,000 χρόνια η κάθε μία και τις χώριζαν ενδιάμεσοι περίοδοι που κρατούσαν ανάμεσα από 10.000 και 10.500 χρόνια μέσο όρο. Η πολιτισμένη ανθρωπότητα έχει υπάρξει εξ ολοκλήρου στα 10.700 έτη του μεσοπαγετωνικής περιόδου που λέγεται Holocene.Ως εκ τούτου, αντί να φοβούνται μέχρι θανάτου για τη θέρμανση, οι άνθρωποι που ανησυχούν για το κλίμα πρέπει μάλλον να το ξανασκεφτούν. Χωρίς να πατώ το κουμπί του πανικού, δέν χρειάζεται καμία εποχή των παγετώνων, μία μείωση 1-2 βαθμούς C μέσο όρο (πολλοί επιστήμονες που μελετούν την κοσμικο-ηλιακή επιρροή στο κλίμα αναμένουν μια ψύξη για τις επόμενες δεκαετίες) θα έδινε πολλά προβλήματα για την παγκόσμια γεωργία, π.χ. μια αύξηση φονικών παγετών και ξηρασιών. (7) Αυτό θα ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνο για ένα WTO-κόσμο όπου η εθνική ασφάλεια τροφίμων ονομάζεται 'διαστρεβλώσεις αγοράς' και έχει γίνει πολύ εξαρτώμενη από μερικές μεγάλες χώρες εξαγωγών τροφίμων που είναι γεωγραφικά τρωτές όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Γαλλία, η Αργεντινή, η Βραζιλία και η Αυστραλία.Λίγη αναφορά έχει γίνει επίσης στο γεγονός ότι οι περισσότερες από τις γήινες επίγειες καλλιέργειες θα ωφελούνταν από τις υψηλότερες συγκεντρώσεις του CO2 – τελικά αυτό το αέριο είναι μια από τις κύριες θρεπτικές ουσίες τους. Ανησυχείτε για τη στάθμη της θάλασσας; Είκοσι χιλιάδες χρόνια πριν, στο ύψος του τελευταίου παγετώνα, ήταν 120 μέτρα χαμηλότερη από σήμερα. Έξι χιλιάδες χρόνια πριν, κατά τη διάρκεια του Holocene Climatic Optimum, όταν οι θερμοκρασίες ήταν αρκετά υψηλότερες από σήμερα (μέχρι 4-6 βαθμούς C σε μερικές περιοχές), η ακτή ήταν μέχρι 3 μέτρα υψηλότερη από σήμερα σε πολλές περιοχές (η πιό προηγμένη 'βιομηχανία' έπειτα που υπήρχε ήταν η κεραμική στην κοιλάδα του ποταμού Αμαζονίου). (8)Συνοπτικά, για εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια το παγκόσμιο κλίμα έχει οδηγηθεί από μια εξαιρετικά σύνθετη αλληλεπίδραση φυσικών παραγόντων - κοσμική ακτινοβολία, ηλιακή δραστηριότητα, αέρια θερμοκηπίων, θαλάσσια ρεύματα, ηφαιστειακή δραστηριότητα, διανομή των ωκεάνιων και μαζών εδάφους και άλλα - που η επιστήμη είναι ακόμα μακριά από να τα κατανοήσει πλήρως, πόσο μάλλον να είναι σε θέση να τα μιμηθεί στα μοντέλα υπολογιστή, όσο περίπλοκα και άν είναι. (τέτοια πρότυπα είναι χρήσιμα επιστημονικά εργαλεία αλλά με κανένα τρόπο δέν πρέπει να χρησιμοποιηθούν για να καθοδηγήσουν δημόσιες και διεθνείς πολιτικές).Και όσο αφορά την αποκαλούμενη «επιστημονική ομοφωνία» στο θέμα; Λοιπόν για να αρχίσω με αυτό, η επιστήμη δεν οδηγείται από οποιοδήποτε είδος 'συναίνεσης', αλλά από μια μόνιμη δέσμευση για την αναζήτηση της αλήθειας - και, όπως δείχνει η ιστορία, πολλές επιστημονικές σημαντικές ανακαλύψεις έχουν γίνει ενάντια στην επικρατούσα «συναίνεση.» Παρά τους χιλιάδες κορυφαίους επιστήμονες με την πείρα τους υψηλούς ακαδημαϊκούς βαθμούς σε όλους τους επιστημονικούς κλάδους σχετικά με τις μελέτες κλίματος, συμπεριλαμβανομένων πολλών με δεσμούς στο ίδιο το IPCC, έχουν έντονα αρνηθεί την ύπαρξη από κάτι τέτοιο. Ένα καλό παράδειγμα είναι μία αίτηση για την υπερθέρμανση του πλανήτη του ιδρύματος Όρεγκον επιστήμης και ιατρικής, που μάζεψε υπογραφές σε μία έκκληση από περισσότερους από 31,000 Αμερικανούς επιστήμονες, (9.000 με διδακτορικό) από πολλούς επιστημονικούς κλάδους. Το κείμενο είναι σίγουρα μια από τις πιό συνοπτικές και ακριβείς περιγραφές του προβλήματος:'Τα προτεινόμενα όρια στα αέρια θερμοκηπίων θα έβλαπταν το περιβάλλον, θα εμπόδιζαν την πρόοδο της επιστήμης και της τεχνολογίας, και θα έβλαπταν την υγεία και την ευημερία της ανθρωπότητας. Δεν υπάρχει καμία πειστική επιστημονική ένδειξη ότι η ανθρώπινη απελευθέρωση του διοξειδίου του άνθρακα, του μεθανίου, ή άλλων αερίων θερμοκηπίων προκαλεί ή, στο εγγύς μέλλον, θα προκαλέσει την καταστροφική θέρμανση της ατμόσφαιρας και της ανατροπής του γήινου κλίματος. Επιπλέον, υπάρχει ουσιαστική επιστημονική ένδειξη πως το αυξανόμενο CO2 έχει πολλά ευεργετικά αποτελέσματα στο φυτικό και ζωικό περιβάλλον της γης.» (9)Όσο αφορά το IPCC, η αντιπροσωπεία του ΟΗΕ που υποθετικά ενσωματώνει την υποτιθέμενη «ομοφωνία» έχοντας ένα μεγάλο αριθμό επιστημόνων, πολλοί από τους οποίους είναι μέλη της, έχει επικρίνει δημόσια την προκατειλημμένη προσέγγισή της στο θέμα και ιδιαίτερα τις κινδυνολογικές συνοπτικές εκθέσεις της για τους 'σχεδιαστές πολιτικής'. Στην πραγματικότητα, το IPCC ήταν οργάνωση το 1989 από το πρόγραμμα περιβάλλοντος των Η.Ε με προκαθορισμένο στόχο την 'απόδειξη' και όχι την εξέταση της ανθρώπινης επιρροής στο παγκόσμιο κλίμα. Έτσι, η επιχείρησή της δεν είναι επιστήμη αλλά πολιτική - και, όπως θα δούμε σύντομα επιχείρηση. Κυνηγώντας την μολυσμένη ατζέντα του, το IPCC δεν διστάζει ακόμη και να προσφύγει στην οφθαλμοφανή απάτη. Αυτό συνέβη στην έκθεσή του το 2001, όπου η μεγάλη προπαγάνδα προσπάθησε να δείξει με ένα γράφημα που έγινε από τον παλαιοκλιματολόγο τον Δρ Michael Mann (την κακόφημη 'γραφική παράσταση του ραβδιού του χόκεϋ'), ότι η θέρμανση του 20ού αιώνα θα ήταν το προϊόν της ανθρωπογενούς εκπομπής άνθρακα, απλά με το να 'εξαφανίσει' τη γνωστή μεσαιωνική περίοδο θέρμανσης (που περιλαμβάνεται ακόμη και στην πρώτη έκθεση του IPCC το 1990). Όπως παρουσιάστηκε αργότερα από σοβαρούς ερευνητές, ο Δρ. Mann και η ομάδα του απλά χρησιμοποίησαν ένα 'στημένο' αλγόριθμο που έδινε το ίδιο αποτέλεσμα ανεξαρτήτως των δεδομένων που δέχονταν. Απτόητο το IPCC περιορίστηκε στην απόσυρση της γραφικής παράστασης από την έκθεση του 2007, αλλά άφησε το συμπέρασμά της, όπως μπορεί ο κανείς να διαβάσει στη σελίδα 2 της 'περίληψης για τους διαμορφωτές της πολιτικής':'Οι μέσες θερμοκρασίες βόρειου ημισφαιρίου κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του εικοστού αιώνα είχαν περισσότερο από 90% πιθανότητες να είναι πιό υψηλές από οποιοδήποτε άλλη πενηντάχρονη περίοδο τα τελευταία 500 χρόνια και περισσότερο από 66% υψηλότερες από τα προηγούμενα 1300 χρόνια (προστέθηκε έμφαση με italics)'.(11)Αυτό «παραπάει» για την τόσο εκθειασμένη 'επιστημονική αξιοπιστία του'. Το μοντέλο της διεθνούς επιστημονικής συνεργασίας που χρειάζεται ο κόσμος δέν είναι το IPCC, αλλά η διεθνής γεωφυσική χρονιά του 1957-58 (IGY), η αξιοθαύμαστη προσπάθεια που ένωσε δεκάδες χιλιάδες επιστήμονες από 66 χώρες την εποχή του ψυχρού πολέμου προκειμένου να προωθηθεί η συστημική και περιεκτική γνώση της γήινης δυναμικής και των αλληλεπιδράσεών της με τον ήλιο και τον σύμπαν. Είναι πράγματι θλιβερό ότι η 50ή επέτειος εκείνης της μεγάλης προσπάθειας έχει περάσει ουσιαστικά απαρατήρητη από τα διεθνή ΜΜΕ, εξαιτίας της επιστημολογικής προσέγγισης, τις κοινές ερευνητικές μεθόδους, τα πρότυπα και τις διαδικασίες που αναπτύχθηκαν, για την τεράστια μάζα των συγκεντρωμένων στοιχείων και την ποιότητα των αποτελεσμάτων που επιτεύχθηκαν ήταν μια τεράστια πρόοδος για την επιστήμη που έφερε πραγματικά οφέλη για όλη την ανθρωπότητα - ένας άθλος διαμετρικά αντίθετος με το αποτέλεσμα του IPCC.Προς τί αυτή η αναστάτωση;Ας αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα: πίσω από τη εξαπάτηση της παγκόσμιας υπερθέρμανσης υπάρχουν διεθνή ισχυρά ηγεμονικά ενδιαφέροντα που προσανατολίζονται από ένα Μαλθουσιανό/κοινωνικά δαρβινιστικό όραμα της ανθρωπότητας. Αυτοί οι άνθρωποι, με τις ισχυρές ρίζες στο κατεστημένο του βορείου ημισφαιρίου, ελέγχουν την διεθνή περιβαλλοντική μηχανή πρωτίστως με τις γενναιόδωρες επιχορηγήσεις στις στρατευμένες ΜΚΟ τους. Για αυτούς, η περιβαλλοντική 'καταστροφή' είναι απλά ένα όργανο που βοηθά μία πολιτική ατζέντα που στοχεύει κυρίως στον περιορισμό της παγκόσμιας ανάπτυξης και τον έλενχο ενός μεγάλου κομματιού των φυσικών πόρων του πλανήτη. Όλα αυτά την στιγμή που κατευθύνουν μερικώς την επιστημονική έρευνα με τις επιλεγμένες επιχορηγήσεις και, φυσικά, κάνοντας μία πολύ μεγάλη επιχείρηση με "smoke futures" που λέγονται πιστώσεις άνθρακα (όπως συμβαίνει με το παράδειγμα ηθικής τελειότητας, επιστημονικής αξιοπιστίας και της ηγεσίας της πολιτικής τον Αλ Γκορ).Δύσκολο να το πιστέψει κανείς, σωστά; Ακούστε δύο ειδικευμένους και σεβαστούς ερευνητές που ερεύνησαν το θέμα από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Ο πρώτος είναι κοινωνιολόγος του πανεπιστημίου Πίτσμπουργκ ο Δρ Donald Gibson, που στο δημιουργικό του Battling Wall Street: The Kennedy Presidency αναφέρει: 'Προς το τέλος της δεκαετίας του 50 και 60, μια μακρόχρονη κλίση μεταξύ μερικών μελών της ανώτερης κοινωνικής τάξης ήταν έτοιμη να γίνει μια εθνική υπόθεση. Αυτή η κλίση επρόκειτο να επαναπροσδιορίσει τα επιτεύγματα στην επιστήμη και την τεχνολογία είτε ώς κακές ενέργειες που απειλούν τη φύση είτε ώς ανώφελες προσπάθειες να μειωθούν τα βάσανα των ανθρώπων που ειπώθηκε πως είναι το αποτέλεσμα του υπερπληθυσμού. Αυτή η τάση, που μερικώς διατυπώνεται ως παγκόσμια άποψη στις γραφές του Thomas Malthus, παίρνει αυτό που θα μπορούσε να είναι λογικές ανησυχίες σχετικά με τα ζητήματα όπως ο αέρας και η ποιότητα νερού και τις ενσωματώνει σε μια ιδεολογία βαθιά εχθρική απέναντι στην οικονομική πρόοδο και την πλειοψηφία των ανθρώπων… Η γενική ώθηση ήταν ακόμα σαφής: Οι ΗΠΑ και ο κόσμος πρέπει να κινηθούν στην κατεύθυνση του τελειώματος της πληθυσμιακής αύξησης, και στην προστασία του περιβάλλοντος πρέπει να δοθεί μια σημασία ίση ή μεγαλύτερη από αυτήν της βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου… Η οικονομική ανάπτυξη και η τεχνολογία προβλήθηκαν ως προβλήματα…' (12) Η δεύτερη είναι μία βραβευμένη καναδή ερευνήτρια δημοσιογράφος, η Elaine Dewar, συντάκτης του Cloak of Green: The Links Between Key Environmental Groups, Governments and Big Business (1995) (επένδυση πράσινου: Οι συνδέσεις μεταξύ των βασικών περιβαλλοντικών ομάδων, κυβερνήσεων και της μεγάλης επιχείρησης), ίσως η καλύτερη που έχει γίνει ποτέ σε αυτούς που κουνούν και τραντάζουν το παγκόσμιο περιβαλλοντολογικό κίνημα. Μερικές λέξεις της: 'Μέχρι το τέλος του 1991… είχα πιστέψει ότι η διασυνοριακή ρύπανση χρησιμοποιούταν ώς τρόπος μάρκετινγκ για να πείσει – πουλήσει την ανάγκη για περιφερειακό και διεθνές επίπεδο της διακυβέρνησης… Οι πολίτες πειθόταν να δεχτούν την έννοια της προστασίας του περιβάλλοντος με κανόνες αγοράς: οι νόμοι θα παίρνουν τη θέση των κανονισμών επιτρέποντας τις εμπορικές συναλλαγές των χρεώσεων και των πιστώσεων ρύπανσης. Άν οι συνέταιροι του (Maurice) Strong μπορούσαν να πιστώνουν και να χρεώνουν τους ρύπους, σύντομα θα κυκλοφορούσαν στο εμπόριο ακριβώς όπως και οι κοιλιές από χοιρινό και τα οικονομικά παράγωγα. Μέχρι το έτος 2000 θα είχαν αφεθεί λίγες ανεξάρτητες εθνικές οντότητες ικανές να υπερασπίσουν τις τοπικές κοινότητες από τους διεθνείς λεβιάθαν. Οι τοπικές κοινότητες θα ανταγωνίζονταν η μια την άλλη για τις εύνοιες μεγάλων συμφερόντων. Εκείνοι από μας που ζούμε στα βάναυσα περιθώρια αυτών των νέων παγκόσμιων δυνάμεων θα βρεθούμε ευγνώμονες αν κάνουμε εμπόριο με οποιονδήποτε σε οποιαδήποτε τιμή.' (13) Ο ίδιος ο Strong έγραψε για το ρόλο του στην καθιέρωση της ατζέντας της υπερθέρμανσης σε μία στήλη γνώμης του περιοδικού Globe and Mail στις 7 Μαρτίου 2007 που δημοσιεύθηκε στο Τορόντο, όπου πρότεινε τη δημιουργία μιας 'υπέρ υπηρεσίας' προκειμένου να επιβληθούν οι πολιτικές περιορισμού CO2 παγκοσμίως. Μερικές λέξεις του: 'Όπως κάποιος που γίνεται στόχος κριτικών για τον ρόλο του στην ένταξη της κλιματικής αλλαγής στην δημόσια ατζέντα, σπεύδω να τον ομολογήσω. Ως επικεφαλής του προγράμματος περιβάλλοντος των Η.Ε, συγκάλεσα μια συνεδρίαση εμπειρογνωμόνων της κλιματικής αλλαγής περισσότερο από 30 έτη πριν. Το 1992, ήμουν επικεφαλής της συνάντησης κορυφής για την προστασία της γης που απέφερε την συνθήκη αλλαγής κλίματος, και συμμετείχα στο Κιότο όταν συμφωνήθηκε το εριστικό πρωτόκολλο σχετικά με τους στόχους… Προτείνω ένα νέο είδος επιτροπής, μία παγκόσμια επιτροπή κλίματος... Η επιτροπή θα εξουσιοδοτούταν από τα Ηνωμένα Έθνη και θα ήταν αυτόνομη στις διαδικασίες της… Θα έλεγχε όλες τις δραστηριότητες σχετικά με την αλλαγή κλίματος και θα αναφέρονταν στις κυβερνήσεις και στα Η.Ε, αξιολογώντας την πρόοδο και την απόδοση όλων των εμπλεκομένων, που θα προβαίνει σε συγκεκριμένες συστάσεις που αναμενόμενα θα έχουν μια σημαντική επιρροή στην κοινή γνώμη και στις ενέργειες της κυβέρνησης, της βιομηχανίας κλπ.» (14)Με λίγα λόγια, ένα αυτόκλητο σώμα, επανδρωμένο από τους μη εκλεγμένους υπέρ γραφειοκράτες υπόλογο μόνο στα πολυπλεκόμενα συμφέροντα που είναι κρυμμένο πίσω από την μηχανή του φόβου της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Εξαιτίας αυτών, οποιαδήποτε προσπάθεια να γίνει η ανθρωπογενής εκπομπή CO2 o 'μπαμπούλας' της παγκόσμιας υπερθέρμανσης, είναι απλοϊκή, παραπλανητική και σχεδόν στο σημείο της ανοησίας ή της κακής πίστης. Και η επιμονή για 'την αφαίρεση του CO2', κάνει τη παγκόσμια οικονομία ενάντια σε όλα τα στοιχεία, να χαρακτηρίζεται αυτοκαταστροφική ή απλά εγκληματική. Έτσι, είναι ο κατάλληλος χρόνος να επιστραφεί η συζήτηση εκεί από όπου δέ θα έπρεπε να είχε φύγει ποτέ όσο αφορά την αλλαγή κλίματος: αυτή της καλής επιστήμης, της κοινής λογικής και του κοινού καλού. Εντούτοις, αυτός ο στόχος δεν μπορεί να αφεθεί μόνο στους επιστήμονες και τους πολιτικούς. Πρέπει να αρχίσει με εμάς, τους κοινούς πολίτες από όλο τον κόσμο, με την απόρριψη μιας τέτοιας εφιαλτικής ατζέντας για το μέλλον μας. Ο συντάκτης του κειμένου Geraldo Luís Lino είναι Γεωλόγος και Διευθυντής του Ιβηρο-Αμερικανικού Κινήματος Αλληλεγγύης στο Rio De Janeiro. Πηγή: www.globalresearch.ca Αλίκη Στεφάνου ------------------------------------------------

«Άτομα με αναπηρία και ΜΜΕ»

Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας-Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης: 3ο συνέδριο «Άτομα με αναπηρία και ΜΜΕ»

Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά η Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας-Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης διοργανώνει διεθνές συνέδριο με θέμα «Άτομα με αναπηρία και ΜΜΕ», που θα πραγματοποιηθεί στις 23-24 Ιουνίου, στο Κέντρο Τύπου της ΓΓΕ-ΓΓΕ (Φραγκούδη 11 & Αλ. Πάντου, Καλλιθέα).

Στο συνέδριο θα συμμετάσχουν ως ομιλητές, δημοσιογράφοι, εκπρόσωποι των ΑΜΕΑ, πανεπιστημιακοί και διεθνείς προσωπικότητες.

Ο κοινωνικός διάλογος γύρω από τη θεματική «Άτομα με αναπηρία και ΜΜΕ» ξεκίνησε το 2006, με το πρώτο ομώνυμο συνέδριο, μετά από πρωτοβουλία του Υπουργού Επικρατείας κ. Θεόδωρου Ρουσόπουλου.
Δύο χρόνια μετά, με αξιοσημείωτη κοινωνική ανταπόκριση και διεθνές ενδιαφέρον αποδεικνύεται πως το συνέδριο λειτουργεί ως σημείο αναφοράς και χώρος ζύμωσης και ωρίμανσης θεσμοθετήσεων και παρεμβάσεων αναφορικά με τα ΑΜΕΑ και τα δικαιώματά τους, ειδικά στο χώρο των ΜΜΕ.
Στη φετινή εκδήλωση θα επιχειρηθεί η παρουσίαση και η ανάλυση θεματικών όπως:

Νέα Μέσα και Προσβασιμότητα, Επικοινωνία και Αυτισμός, Παραολυμπιακοί Αγώνες και ΜΜΕ, καθώς και η καταγραφή της αντίστοιχης διεθνούς εμπειρίας.

Κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου στην αίθουσα υποδοχής του κτιρίου θα εκτίθενται έργα ζωγραφικής παιδιών με αναπηρία του Μουσείου Ελληνικής Παιδικής Τέχνης.
Παράλληλα για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά θα πραγματοποιηθεί το Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ και Αναπηρία: Emotion Pictures, στις 21-23 Ιουνίου, στο Νέο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138).

Το εν λόγω φεστιβάλ συνδιοργανώνεται από την ΓΓΕ – ΓΓΕ και το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου.
Περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα του συνεδρίου και του φεστιβάλ μπορούν να αναζητηθούν στην ιστοσελίδα της ΓΓΕ-ΓΓΕ (http://www.minpress.gr/) και στον ειδικό δικτυακό τόπο http://www.ameamedia.gr/.
Χορηγοί επικοινωνίας των εκδηλώσεων είναι η ΕΡΤ, η ΝΕΤ 105,8 και το ΑΠΕ-ΜΠΕ.
ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

Αθήνα, 6 Ιουνίου 2008
Φραγκούδη 11 & Αλ. Πάντου, (Καλλιθέα) 101 63 Αθήνατηλ. : 210 9098620-2, φαξ : 210 9098623

,e-mail : sgc@minpress.gr
(Πηγή http://www.disabled.gr)

ΕΔΩ ΣΚΟΥΠΙΔΟΥΠΟΛΗ

Ενα πολύ ενδιαφέρον άρθρο φιλοξενεί το http://greece-salonika.blogspot.com/.

Παιχνίδια δημάρχων απειλούν την υγεία των Θεσσαλονικέων.

Αφόρητη είναι η κατάσταση στους περισσότερους δήμους της Θεσσαλονίκης από τη μη αποκομιδή των σκουπιδιών στο πολεοδομικό συγκρότημα.
Οι δήμαρχοι της Ανατολικής Θεσσαλονίκης αρνούνται να ανοίξουν τη χωματερή των Ταγαράδων αν δεν ανοίξει ο δήμος Ασσήρου το ΧΥΤΑ Μαυρορράχης.
Οι μάχες των αιρετών αρχόντων των 2 μικρών δήμων,απειλούν πλέον άμεσα την υγεία 1.200.000 κατοίκων της Θεσσαλονίκης..
Κρίσιμη θεωρείται η έκτακτη γενική συνέλευαση του Συνδέσμου ΟΤΑ Μείζονος Θεσσαλονίκης στις 12 το μεσημέρι με τη συμμετοχή όλων των δημάρχων του νομού. Οι γειτονιές του πολεοδομικού συγκροτήματος έχουν γεμίσει από λόφους σκουπιδιών ενώ η μυρωδιά λόγω και της ζέστης είναι ανυπόφορη.
Μόνο οι κεντρικοί δρόμοι είναι απαλλαγμένοι από απορρίμματα, ενώ από σήμερα ξεκινά καύσωνας με επικίνδυνες επιπτώσεις για τη δημόσια υγεία.
Και να ήταν μόνο αυτό!
Οι κάτοικοι της Μαυροράχης λένε ότι θα "ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΧΥΤΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥΣ ΜΟΝΟ ΑΝ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΟΙ ΤΑΓΑΡΑΔΕΣ"!
Βγάζει κανείς κάποια άκρη;
Και άντε τώρα να περπατήσεις μέσα στην ΜΠΟΧΑ, και μάλιστα κατά το μεσημέρι που θα έχει ανέβει για τα καλά η θερμοκρασία!

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

(ΑΠΟ www.halkidikinews.gr)

Συναυλία διαμαρτυρίας διοργανώνουν οι πολίτες και οι τοπικοί φορείς της Χαλκιδικής το Σάββατο 28 Ιουνίου 2008 και ώρα 21.30 στην Ουρανούπολη.

Η συναυλία έχει στόχο να δημοσιοποιήσει για μια ακόμη φορά με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την αντίθεση της κοινωνίας της Χαλκιδικής για την καταπάτηση (με νομιμοφανείς διαδικασίες), δασικών και δημοσίων εκτάσεων και ιδιωτικών ιδιοκτησιών απ' τα Μοναστήρια του Άγίου Όρους.
"Οι δασικές εκτάσεις δεν ανήκουν σε κανέναν.

Είναι περιουσία όλου του ελληνικού λαού.

Να ανακληθεί ο αποχαρακτηρισμός τους και να ακυρωθούν τα συμβόλαια (ανταλλαγής). Ιδιοκτησίες Δημοσίου δεν έχει κανείς δικαιοδοσία να χαρίζει σε Μοναστήρια.

Κι αυτές ανήκουν σ' όλους μας" επισημαίνουν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις και οι φορείς που συμμετέχουν στη διοργάνωση.

Οι καλλιτέχνες που προσφέρονται αφιλοκερδώς και που θα συμβάλουν στην πολυετή συλλογική προσπάθεια των πολιτών της Χαλκιδικής είναι ο Γιώργος Καζαντζής και η συνεργάτης του Δέσποινα Παγιούλα, ο Γιώργος Σταυριανός και οι συνεργάτες του Ντίνα Γιακουμάκου, Κώστας Τζιαγκούλας, ο Ευγένιος Δερμιτάσογλου , Γιάννης Μίτσης, Θ. Καριπιδης και Π. Μανουηλίδης, ο Παύλος Παυλίδης, ο Γιώργος Λίζος, η Φωτεινή Βελεσιώτου, ο Λάρρυ Χαριτίδης και Μάκης Πάντσιος, Spectvum, Patsarrica

Την συναυλία διοργανώνουν:

Σύλλογος Φίλων Κτηματικής Περιοχής Ουρανούπολις, το Τοπικό Συμβούλιο Ουρανούπολης Δήμου Σταγείρων Ακάνθου, η Διαδημοτική Κίνηση <Χαλκιδική SOS>, οι Αλιευτικοί Σύλλογοι Χαλκιδικής.

Χορηγοί επικοινωνίας:

Halkidikinews, SUPER TV & Radio και Δημοτικό Ραδιόφωνο Πολυγύρου.