Η πυρκαγιά της Ριτσώνας στην αρχή της καλοκαιρινής περιόδου, καίγοντας ένα πανέμορφο και νέο πευκοδάσος, χτυπάει το καμπανάκι της επαγρύπνησης για όλους τους φορείς και τους υπεύθυνους της πολιτείας που είναι επιφορτισμένοι με το βαρύ αυτό έργο, αλλά και για τους πολίτες του νομού μας, που θα πρέπει να συμμετέχουμε ενεργότερα σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές στις εργασίες πρόληψης, φύλαξης και προστασίας των δασών μας.
Κατ’αρχήν να δώσουμε συγχαρητήρια στις δυνάμεις πυρόσβεσης που με μεγάλες προσπάθειες κατάφεραν να σβήσουν την φωτιά σχετικά έγκαιρα, παρότι ο τόπος ήταν πολύ δύσβατος και με εξαιρετικές δυσκολίες πρόσβασης.
Παρόλα αυτά κάηκαν κάποιες χιλιάδες στρέμματα πευκοδάσους που ακόμα δεν έχουν αποτιμηθεί.
Ακούγονται διάφορα πράγματα για το συγκεκριμένο πευκοδάσος και τις επιδιώξεις κάποιων ιδιοκτητών της ευρύτερης περιοχής Ανθηδώνας και Αυλίδας.
Επειδή όμως δεν πρέπει να στηριζόμαστε σε διαδόσεις προτείνουμε τα εξής απλά μέτρα :
Η Νομαρχία Ευβοίας και η αρμόδια δασική υπηρεσία, ο Δήμος Ανθηδώνας και ο Δήμος Αυλίδας ως αρμόδιοι φορείς της πολιτείας :
Διαβάστε όλο το άρθρο και πολλά ακόμα εδώ.



Η αγάπη του αυτή εκδηλώθηκε με το πρώτο του βιβλίο, Χαμένες Πατρίδες, που εκδόθηκε το 1960 και έκτοτε επανεκδίδεται, μέχρι και σήμερα, σε αλλεπάλληλες εκδόσεις, έχοντας πλησιάσει τις 100.000 αντίτυπα.
Ακολούθησε αργότερα η Μαύρη Βίβλος, μια συγκλονιστική συλλογή των καταθέσεων των θυμάτων της Καταστροφής, και με το καινούριο βιβλίο του συμπληρώνει τη μικρασιατική τριλογία του, δίνοντας μια ολοκληρωμένη εικόνα της πιο τραγικής σελίδας της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
Ακολουθώντας το επάγγελμα του πατέρα του, μπήκε από την εφηβική ηλικία στη δημοσιογραφία και, ξεκινώντας από βοηθός αστυνομικού ρεπόρτερ, ασχολήθηκε με όλα σχεδόν τα είδη του ρεπορτάζ. Μετά την αποφοίτησή του από το πανεπιστήμιο, δοκίμασε για λίγο τη δικηγορία ως ασκούμενος, αλλά δεν τον τράβηξε. Αφιερώθηκε αποκλειστικά στη δημοσιογραφία, και το 1958 ανέλαβε αρχισυντάκτης του Έθνους μέχρι το 1970, οπότε καταδικάστηκε από το στρατοδικείο της χούντας.
Ταυτόχρονα εργαζόταν ως βοηθός ανταποκριτής του Time. Μετά την αποφυλάκισή του εργάστηκε ως β΄ αρχισυντάκτης στο Βήμα και στη συνέχεια ως διευθυντής στον Ταχυδρόμο.
Επιστρέφοντας από το Λονδίνο, όπου είχε καταφύγει μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, ανέλαβε διευθυντής της εφημερίδας Τα Νέα. Τον Απρίλη του 1982 ορκίστηκε υφυπουργός Εξωτερικών και αργότερα υπουργός αναπληρωτής Εξωτερικών.
























Όταν μιλάμε για τικ πρόκειται για νευρικές συσπάσεις τελείως αθέλητα κάποιου μυός ή ομάδας μυών.
Ένα γενικευμένο αίσθημα κόπωσης και καταβολής με χαμηλούς πυρετούς, αδυναμία, πόνους στο κεφάλι, μυς, αρθρώσεις, κακό ύπνο και διογκωμένους λεμφαδένες χαρακτηρίζουν το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης.




