Η «απαγόρευση των δημοσκοπήσεων» η «στρουθοκάμηλος» και τα Μπλογκ
Η απαγόρευση της δημοσιοποίησης των δημοσκοπήσεων 15 ημέρες πριν τις εκλογές, θυμίζει εν πολλοίς την «υποχρεωτική συμμετοχή των πολιτών» στην ψηφοφορία. Άπαντες γνωρίζουμε ότι κόσμος και ντουνιάς δεν πάει να ψηφίσει στις εκλογές και τις τελευταίες δεκαετίες ουδείς εκδιώχθηκε.
Απολύτως λογικό. Τα περίφημα «μυστικά γκάλοπ» και οι κυλιόμενες δημοσκοπήσεις που πραγματοποιούν τα κόμματα καθημερινά, μόνο μυστικά δεν είναι τελικά αφού αρκεί να σηκώσεις το τηλέφωνο και να πάρεις ένα δημοσιογράφο, η έστω τον φίλο του φίλου κλπ, και να μάθεις τα αποτελέσματα τους.
Καθόλου δύσκολο.
Βοά το διαδίκτυο, βοά η τηλεόραση βοούν οι πάντες για τα αποτελέσματα των μυστικών ( ο θεός να τα κάνει) γκάλοπ.
Στους τηλεοπτικούς σταθμούς αμέσως μετά το τέλος των ντιμπέιτ μια στρατιά πολιτικών αναλυτών και δημοσκόπων με πονηρά χαμόγελα και γκριμάτσες σε ανύποπτο χρόνο επιβεβαίωναν ότι τα αποτελέσματα των ντιμπέιτ δεν επιφέρουν σημαντικές αλλαγές στις προθέσεις του εκλογικού σώματος.
Είπαν δηλαδή το αυτονόητο και αυτό που είχαν κατάλαβαν και οι…πέτρες.
Τις επόμενες μέρες και ο τύπος, σε πολλά παραπολιτικά σχόλια «δημοσιοποιούσε» τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων.
Παράδειγμα η εφημερίδα « ΕΘΝΟΣ» (ΦΩΤΟ 1).
Παράδειγμα η εφημερίδα « ΕΘΝΟΣ» (ΦΩΤΟ 1).Έλα όμως που ουδείς διανοείται να τα βάλει μαζί τους.























«Τη ζωγραφική πάνω στις πέτρες την ξεκίνησα εξόριστος στην Γυάρο, όπου δεν είχα άλλα μέσα ζωγραφικής, επηρεασμένος από την Βάσω Κατράκη που την έβλεπα να ζωγραφίζει πάνω σε χαλίκια».
Ενοιωθε την ανάγκη να αντιπαραθέτει στους πόνους και τις αδικίες της εξορίας την ομορφιά της ζωής και την αξία της ανθρώπινης ύπαρξης.
Κραγιόνια και ακουαρέλλες τον συνόδευαν παντού. 

Ο συγγραφέας γνωρίζει καλά και την εξορία του Θεοδωράκη στο Παρίσι καθώς διαμένει εκεί τα τελευταία πέντε χρόνια.
Στη βιογραφία του Χέρμαν, ο συνθέτης αποτελεί το επίκεντρο της νεώτερης ελληνικής ιστορίας. Εκπροσωπεί κατά κάποιο τρόπο εκείνους που αγωνίστηκαν και υπέφεραν μαζί του τα δεινά του φασισμού, του πολέμου, του εμφυλίου και της δικτατορίας. 
Στις κομματικές επιχειρήσεις –και ειδικά στην «Τυποεκδοτική» με τους εκατοντάδες εργάτες και εργαζόμενους– δεν εργάζονται μόνο κομματικά μέλη. 



