«Η Σολομώντεια Λύση» του Γιάννη Καλατζόπουλου, βασισμένο στο κινέζικο έργο του 13ου μ.Χ.αι. «Ο Κύκλος με την Κιμωλία», απ’όπου εμπνεύστηκε και ο Μπέρτολτ Μπρεχτ το ομώνυμο αριστούργημά του.
ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΟΦΟΥΛΗ ΑΠΟ 11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009
Πριν από περίπου 50 χρόνια ο Μπερτολτ Μπρεχτ πήρε ένα παλιό παραμύθι και το έκανε θεατρικό έργο για μεγάλους. 
Ο Γιάννης Καλατζόπουλος πήρε αυτό το έργο και το ξαναέκανε παραμύθι για παιδιά. Το Θέατρο Σοφούλη επέλεξε να ανοίξει την Παιδική του Σκηνή με το θαυμάσιο αυτό έργο που είναι ένας ύμνος στην αληθινή και ανυπόκριτη αγάπη. Ο κύκλος με την κιμωλία είναι μια αλληγορία με θέμα την αγάπη, στηριγμένη στον πανάρχαιο μύθο.
Μια βασίλισσα κυνηγημένη από στασιαστές, εγκαταλείπει το μωρό της. Το βρίσκει η υπηρέτρια της και αποφασίζει να το πάρει για να το γλιτώσει από τους διώκτες του. Κυνηγημένη πλέον και αυτή, υποφέρει τα πάνδεινα για να του εξασφαλίσει μια στέγη και λίγο γάλα. Μια αληθινή αγάπη αναπτύσσεται στο παιδί και στην θετή του μητέρα, ώσπου, μετά από χρόνια το καθεστώς αλλάζει και το παιδί γίνεται ο νόμιμος κληρονόμος του θρόνου και μιας αμύθητης περιούσιας. 
Τότε εμφανίζεται η φυσική του μητέρα και το διεκδικεί.. Και ο «ιδιόρρυθμος « δικαστής θα κάνει το πείραμα: Βάζει το παιδί στην μέση ενός κύκλου και ζητάει από τις δύο μητέρες να το τραβήξουν προς το μέρος τους, πιάνοντας από το ένα χέρι η καθεμιά, και όποια νικούσε θα το έπαιρνε υπό την κηδεμονία της.
Τότε εμφανίζεται η φυσική του μητέρα και το διεκδικεί.. Και ο «ιδιόρρυθμος « δικαστής θα κάνει το πείραμα: Βάζει το παιδί στην μέση ενός κύκλου και ζητάει από τις δύο μητέρες να το τραβήξουν προς το μέρος τους, πιάνοντας από το ένα χέρι η καθεμιά, και όποια νικούσε θα το έπαιρνε υπό την κηδεμονία της. Σε ένα υπέροχο σκηνικό, με πλούσια κοστούμια, πολλή μουσική, τραγούδια, χορό και με την συμμετοχή των παιδιών, περνούν με ευχάριστο τρόπο αξίες όπως η αυταπάρνηση, η αλληλοβοήθεια, η αγάπη και η συλλογικότητα που πιστεύουμε πως είναι τα μόνα αντίδοτα σε έναν κόσμο βίας, ατομισμού, και λατρείας του κέρδους.
Ταυτότητα της παράστασης
Σκηνοθεσία: Γιάννης Καλατζόπουλος
Μουσική: Δημήτρης Λέκκας
Σκηνικά-Κοστούμια: Βαλεντίνο Βλάσης Βαλάσης
Χορογραφίες: Κατερίνα Ανδριοπούλου
Φωτισμοί: Χρήστος Γιαλαβούζης
Παίζουν οι ηθοποιοί:
Κώστας Γακίδης, Παυλίνα Χαρέλα, Σίσσυ Ιγνατίδου, Φώτης Πυρυτίδης, Ηλίας Μπερμπελής, Τατιάνα Τσαπικίδου.
Πληροφορίες παράστασης
Πρεμιέρα: Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2009
Ημέρες: κάθε Κυριακή και καθημερινές για σχολεία
Ώρα: 11.30 π.μ.
Χώρος: Θέατρο Σοφούλη, Τραπεζούντος 5 και Σοφούλη Καλαμαριά (με τη γραμμή Νο 5 του ΟΑΣΘ, Νέα Κρήνη, στάση Βερβελίδη)
Τιμή Εισιτηρίου: 12 ευρώ (Ειδικές τιμές για γκρουπ)
Πληροφορίες – Κρατήσεις: 2310423925
Email: info@theatrosofouli.gr
Site: www.theatrosofouli.gr
Οργάνωση παραγωγής: Γιάννης Γκουντάρας
Επικοινωνία: Δάφνη Μουστακλίδου, 6972294695,
Συγγραφέας:
Ο Χάρης Λάμπερτ γεννήθηκε το 1955 στην Νέα Ζηλανδία από Έλληνες γονείς, επιστρέφοντας οικογενειακώς στην Αθήνα, μετά τον θάνατο του πατέρα του (1964), όπου και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Σπούδασε ζωγραφική στο Λονδίνο και στο Παρίσι, όπου αποφοίτησε από την Ecole de Beaux - Arts ως αριστούχος και με έπαινο. Στο Παρίσι διέμεινε συνολικά έντεκα χρόνια και άλλα τόσα στο Τόκιο της Ιαπωνίας, ενώ σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ταξιδεύοντας τουλάχιστον δύο μήνες κάθε χρόνο στο Τόκιο. Εκτός της ζωγραφικής, ο Χάρης Λάμπερτ έχει επαγγελματικά ασχοληθεί με την σκηνογραφία, την διαφήμιση και τα μουσικά video clips στην τηλεόραση (Γαλλία, Ιαπωνία), ενώ θεωρείται στην Ελλάδα ένας από τους κύριους εκφραστές της pop ζωγραφικής, για την οποία έχει διακριθεί και στο εξωτερικό. Το χαρακτηριστικό γνώρισμα των έργων του Χ. Λάμπερτ είναι ότι χρησιμοποιεί το pop ιδίωμα, ως μοχλό διασύνδεσης ανάμεσα στο παρελθόν και στην σημερινή καθημερινότητα, που της προσδίδει πνευματικές διαστάσεις. 
Αφορμή η επέτειος των 100 χρόνων από το θάνατο ενός αυθεντικού καλλιτέχνη, του μουσικού που έγραψε κλασικές συνθέσεις εμπνευσμένες από την μεγάλη λαϊκή μουσική παράδοση της Ισπανίας.
Ο Isaac Manuel Francisco Albéniz (May 29, 1860 - May 19, 1909), Ισπανός πιανίστας και συνθέτης, είναι περισσότερο γνωστός για τις συνθέσεις του στο πιάνο που βασίστηκαν στην ισπανική παραδοσιακή μουσική. Γεννημένος στο Camprodon της Καταλονίας, έκανε την πρώτη του δημόσια εμφάνιση στην ηλικία των τεσσάρων ετών! Στα επτά του χρόνια περνούσε τις εισαγωγικές εξετάσεις για το Παρισινό Ωδείο, όμως δεν έγινε δεκτός λόγω της άτακτης συμπεριφοράς του. 
«Ο Νίνο Ρότα σφράγισε με τη μουσική του τον καιρό μας, μεταχειριζόμενος μνήμες αλλοτινών καιρών. Μόνο το μεγάλο ταλέντο του μπορούσε να πετύχει αυτό το μοναδικό αποτέλεσμα» έλεγε ο φίλος του Μάνος Χατζιδάκις! 
